Je kan niet altijd de wereld verbeteren

Je kan niet altijd de wereld verbeteren

Iets waar ik altijd sterk de neiging toe heb is mensen willen helpen. Een mooie eigenschap zou je zeggen maar door anderen te willen helpen of iets bij te willen brengen, vergat ik mijzelf wel eens. Óf ik belandde met de persoon in kwestie in een situatie waar ik eigenlijk helemaal geen trek in had.
Maar ik begin het steeds meer te leren. “Fen…laat het los..je hebt gedaan of gezegd wat je kon, nu moet de ander het zelf uitzoeken.”

Geen eeuwige discussies meer

Het begint met een meningsverschil en loopt uit op een complete discussie. Ik probeer mijn visie op de discussie over te brengen. Niet omdat ik mijn gelijk wil halen maar omdat ik oprecht het gevoel heb dat de ander niet fair is en er alleen maar van kan leren als hij begrijpt wat ik bedoel. Maar waarom, is het mijn taak de ander iets bij te brengen? Vroeger had ik sterk die drang maar nu weet ik dat het antwoord op de vraag ‘nee’ is. Het is mijn taak niet. De ander bepaalt zelf of hij leert van de situatie of discussie waarin hij zich verkeerd met mij. Nu ik dit inzicht heb kan ik dingen wat makkelijker loslaten. Natuurlijk kan je niet iedere discussie uit te weg gaan. Want soms is iets gewoon echt niet fair en dan mag je dat best zeggen!

Ik heb ontslag genomen als sociaal hulpverlener

Als ik kijk naar mijn dating history kijk dan is er een rode draad die direct opvalt: de verhoudingen waren bíjna altijd scheef. Ik had sterk de neiging mij aangetrokken te voelen tot mannen die mijn hulp op een of andere manier nodig hadden. “Bad guys” waarin ik diep van binnen zag wat voor een mooi potentieel ze hadden. En met mijn eigenwijze en tikkeltje naïeve hoofd dacht ik dat wel naar boven te kunnen halen. Vervolgens cijfer je jezelf weg en steek je al de energie in de ander. En wat krijg je er voor terug? Uiteindelijk niets. Want wat je bereikt is dat een ander over jouw grenzen heen gaat en je zelf alleen maar ongelukkig wordt. In vriendschappen werkt het eigenlijk net zo, ook hier is het zo belangrijk je eigen grenzen te bewaken. Je hoeft niet altijd klaar te staan voor de ander; je mag best eens nee zeggen en aan jezelf denken. Ga op je eigen eilandje zitten en zeg even dag dag tegen iedereen die je normaal fanatiek aan het helpen of ondersteunen bent.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *