Knap is passé

Knap is passé

Vriendin T: Ja Fen je kijkt echt alleen maar naar van die knappe mannen, en ze zien er ook nog eens allemaal hetzelfde uit!
Ik: Helemaal niet… oke wacht ik maak een collage van de mannen die ik gedate heb en dan laat ik het je zien.
Ja I know, een collage…

Ik pak m’n telefoon erbij en begin in een album driftig de profielfoto’s te verzamelen van de mannen die ik de afgelopen 2 jaar gedate heb. Oke fuck ze heeft gelijk, ik ben bang dat ik toch een patroontje zie. Ik herken twee type mannen. Nou eigenlijk maar één type alleen dan de Hollandse en de Mediterraanse variant.
Ik kijk nou eenmaal graag naar knappe mannen. Het type waardoor ik over m’n eigen voeten struikel en met m’n gezicht in de Albert Heijn schappen beland. Het is het type 1.85m, een donkere volle bos met haar en een ruig baardje. Qua karakter zijn ze ook redelijk goed in een hokje te stoppen: prima baan, vlotte babbel en een zeeeer sociaal leven. *Vrouwelijk Amsterdam slaakt nu een zucht van herkenning*.

Het is bijzonder dat ik m’n nek blijf verdraaien bij het zien van deze exemplaren want het zijn nooit de types waar ik uiteindelijk verliefd op word. Waarom niet want ze zijn toch knap en hebben alles wat ik zoek?

Met vriendin D. ging ik heel origineel naar De Rollende Keukens. En daar liepen ze met bosjes, de knappe mannen. Voor ons beiden zijn dit de mannen waarvoor we die houmous bar en sap kraam links laten liggen maar toch zijn dit nooit de mannen waarbij we willen blijven hangen. Eén verklaring is vrij logisch, althans, voor de hand liggend. En dat is asociaal gedrag. Net iets wat meer denken te kunnen maken dan de rest. Dit geldt natuurlijk voor de knappe mannen die het van zichzelf weten. Maar naast het klootzak verhaal is er nog een keerzijde aan de knappe man, namelijk SAAIHEID.
Als je met één keer wimpers flikkeren de vrouwen met bosjes voor je laat vallen, waarom zou je dan nog humor of originaliteit nodig hebben? Juist ja.
Maar met looks houd je een relatie niet leuk en met looks laat je ons niet lachen.

Dus heren, dan kan je nog zo’n lijf als Channing Tatum hebben of de glimlach van Alex O’loughlin, als je geen flauwe en vunzige grappen kan maken dan ben je echt passé!